Het hoeft niet mooi te zijn

Bijna iedereen die me vertelt dat ze "niet kunnen tekenen", bedoelt eigenlijk iets anders: dat wat ze maken er niet uitziet zoals ze hopen. En daar stopt het dan. De pen gaat weg voordat de lijn er was.

Maar mooi is nooit het doel geweest. Een schets is geen eindproduct dat een cijfer krijgt. Het is een spoor van tien minuten aandacht — meer niet. Of dat spoor er "goed" uitziet, doet er net zo weinig toe als hoe je handschrift eruitziet in je eigen dagboek.

Ik teken zelf elke dag dingen die niet lijken. Een kop die scheef staat, een hand die te groot is uitgevallen. Ik laat het staan. Juist die krommingen zijn het bewijs dat ik keek in plaats van kopieerde.

Probeer dit: teken vandaag met een pen, zodat je niet kunt gummen. Elke fout blijft staan, en je merkt dat de wereld niet vergaat. Sterker nog — na een paar dagen ga je die "fouten" mooi vinden, omdat ze van jou zijn.

Dus laat het lelijk zijn. Het hoeft niet mooi te zijn. Het hoeft alleen gezien te zijn.